ก่อนอื่นต้องขออภัยในความไม่สะดวกที่เกิดขึ้นแบบไม่ได้ตั้งใจด้วยนะคะ โดยเฉพาะเรื่องที่ห้องประชุม 1-2 มีบริษัทประกันชีวิตมา ซึ่งทางเราก็เพิ่งรู้วันเสาร์นี่เอง ขนาดตอนจองบอกไปแล้วว่าขอจองทั้งชั้น ตอนคุณป้ามาโวยวายว่างานเราจองทีหลังนี่แบบว่า จื๊ดดดดดด (จำได้ว่าบอกไปตั้งแต่ปีที่แล้ว ถึงจดหมายจะตามเข้าไปช้าเพราะติดปีใหม่ก็เถอะนะคะ จดหมายขอห้องนี่ส่งไปวันที่ 21 มกราคม 2552 จำได้ๆ เพราะฟอร์มยังอยู่ในเครื่อง) แจ้งทางมูลนิธิกับทางคุณพ่อสมชายไปแล้วด้วย ทางมูลนิธิขออภัยที่เกิดเหตการณ์แบบนี้ขึ้นนะคะ (พี่เค้าบอกว่าถ้ามีงานอีกปีหน้า พี่เค้าจะขึ้นไปดูแลอำนวยความสะดวกให้อย่างใกล้ชิดค่ะ) อาจจะเป็นเพราะเจ้าหน้าที่ธุรการคนเก่าที่ติดต่อกันอยู่ทุกปีเค้าลาออกไปแล้ว ทางสต๊าฟเองก็เพิ่งรู้เพราะลองโทรไปที่ธุรการเอง ถึงว่าทำไมคุยกับเจ้าหน้าที่คนอื่นดูเค้าจะไม่ค่อยเข้าใจ (พี่นภาลัยคะ พี่กลับมาเถอะค่ะ T_T หนูคุยกับเจ้าหน้าที่คนอื่นแล้วไม่รู้เรื่องจริงๆ) ต้องขออภัยเลเยอร์ที่โดนผลกระทบในเรื่องนี้ด้วยนะคะ (ถ้าใครมีเพื่อนๆโดนยามต่อว่าหรือไล่ที่ ทางสต๊าฟฝากไปขอโทษด้วยนะคะ จะไม่ให้เกิดเหตการณ์แบบนี้ขึ้นอีกค่ะ) และอาจจะตอบเมล์ช้าไป เพราะช่วงเปิดรับเซอร์เคิลอินเตอร์เน็ทที่บ้านเรียกได้ว่าเสียชีวิตโดยสิ้นเชิงค่ะ

สำหรับงานในปีนี้เหนือความคาดหมายจริงๆค่ะ ไม่คิดว่าจะมีคนมางานมากมายขนาดนี้ เพราะตั้งแต่เช้าที่มีฝนตกทางสต๊าฟเองก็หวั่นๆว่าจะมีคนมาไหม มองฟ้าแล้วแทบจะไปหาซื้อตะไคร้มาคนละกำแล้วมาปักกันเดี๋ยวนั้นเลยทีเดียว แต่หาไม่ได้ รวมถึงได้รับความช่วยเหลือจากทั้ง Circle ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นของที่ทำมาโดยเฉพาะให้ประมูล หรือ ช่วยขายเพื่อหารายได้เข้ามูลนิธิ และจากเลเยอร์หลายๆท่านที่ช่วยโปรโมทงานนี้จนได้รับความสนใจมากมาย

(จำได้ว่ามีรายการอะไรสักรายการมาสัมภาษณ์ด้วย ในตอนนั้นกำลังเบลอ+เพลียจัดได้ที่เพราะอดนอนติดๆกันหลายคืน คืนก่อนวันงานก็ไม่ได้นอนกันทั้งคืน เลยรู้สึกตัวเองกำลังอยู่ในภาวะความดันต่ำเหมือนความดันแมว โซเดียมต่ำ กำลังยกกล่องข้าวกับน้ำเกลือแร่มาจากหลังเวทีแล้วก็มีกล้องมาถ่าย ตอบอะไรไปบ้างก็จำไม่ได้ จำได้แต่ว่าพิธีกรเสื้อสีชมพู โอ้ เครียดค่ะ จำคำตอบตัวเองไม่ได้เลย ดังนั้นรายการนี้ที่จำไม่ได้เหมือนกันว่าฉายวันไหน ช่องอะไร ถ้าได้ดูก็อย่าสนใจคำตอบของสต๊าฟคนนี้นะคะ ดูสต๊าฟน่ารักชุดแดงกับชุดชมพูก็พอค่ะ ขอภาวนาให้ทางรายการตัดช่วงที่พูดเดี่ยวออกด้วยเถิด)

 โคโคโระ ในปีนี้จึงเป็นอะไรที่เหนือกว่าที่สต๊าฟคาดกันไว้ ขอขอบคุณทุกท่านจากใจจริงๆค่ะ

ขอก็อปเนื้อหาในบล็อกแม่งานอีกคนนึงมาให้อ่านกันนะคะ เป็นแม่งานคนสำคัญอีกคนที่ริเริ่มด้วยกันมาตั้งแต่แรกhttp://butterflykisses.exteen.com/20090428/kokoro-staff

ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ปีที่ 4 แล้ว ไวจัง

เหมือนไม่นานมานี้ยังนั่งสติแตก คิดชื่องาน อยู่เลย

ปีแรกแบบว่างงมากตอนมี๊ให้คิดชื่องาน รู้สึกมันเป็นอะไรที่ใหญ่ยิ่งมากๆ มันเหมือนการตั้งชื่อให้เด็กคนนึง มันจะอยู่กับเขาไปตลอด เป็นเหมือนตัวตนหนึ่ง

คิดชื่อ คิดโลโก้ คืดสโลแกน

จนถึงวันนี้ ภูมิใจกับคำว่า "งานโคโคโระ" มาก คิดว่ามันเป็นอะไรที่ลงตัวที่สุดสำหรับคำคำนี้ กับงานงานนี้
รวมถึงโลโก้รูปหัวใจนางฟ้าและหัวใจปีศาจโอบกอดกัน
จนกระทั่ง สโลแกน "Only Heart can Heal" หัวใจเท่านั้นจึงสามารถเยียวยา
นับว่าเป็นผลงานชิ้นโบแดง อิอิ

จากแรกเริ่มด้วยเหตุผลว่า งานมีไว้เพื่อช่วยเหลือผู้ป่วยโรคหัวใจ จนกระทั่งปีนี้ ผ่านมาหลายปีจนคิดว่า ไม่ได้คิดไปเองว่า มีคนให้ความรักความช่วยเหลือกับงานของพวกเรา หลายต่อหลายคน

จนกลายเป็น งานหัวใจ ที่ไม่ใช่แค่เพื่อผู้ป่วยโรคหัวใจ (หรือโรคไต)
แต่เป็นงานหัวใจ ของทุกคน
รู้สึกดีทุกครั้งที่มีคนพูดชื่อนี้ค่ะ เพราะไม่มีคำว่า โคโคโระของใคร มันดูเหมือนจะเป็น โคโคโระของคนพูดเอง

โคโคโระของเราคือความทุ่มเท ความอบอุ่น และความภาคภูมิใจ เป็นสายใยระหว่างสต๊าฟ (แม่งานคนนี้เราก็รู้จักมาตั้งหลายปี เป็นแม่ลูกกันไปแล้ว ถ้าไม่มีงานนี้คงไม่ได้เจอกันบ่อยแบบนี้)

และเป็นความซึ้งใจ คำขอบคุณ

ปีหนึ่งจัดงานเพียงหนึ่งวัน แต่ทุ่มเทกันนับ...ครึ่งปี...ละมั้ง ไม่รวมเตรียมการบ้าๆบอๆนะคะ
ไม่ต้องการอะไร ไม่อย่างนั้นคงไม่ทำให้งานนี้เป็นงานกุศล
ทุกๆปีสต๊าฟเพียงอยากได้คำติชมค่ะ
บล๊อคนี้ แม่งาน(หนึ่งในสาม) ขอค่าแรงเล็กๆเป็นคำถามประจำปีค่ะ

โคโคโระของท่านคืออะไรคะ

ท่านรักโคโคโระที่ตรงไหน

และ ท่านอยากให้โคโคโระปรับปรุงอะไรบ้าง

และขอตอบคำถาม 3 ข้อด้านบนนะคะ

โคโคโระของท่านคืออะไรคะ

คืองานเลี้ยงรุ่น+เข้าค่ายค่ะ เหมือนเข้าค่ายตรงที่ตอนเตรียมงานเหล่าสต๊าฟจะใช้เวลาในการทำงานไปพร้อมๆกับการกินพิซซ่า มาม่า บะหมี่เกี๊ยว กินเสร็จซ้อมเต้น เต้นเสร็จมานั่งตัดกระดาษ เคลือบบัตร ผูกเชื่อก ใส่แฟ้ม ทำเสร็จแล้วก็มานั่งอ่านการ์ตูนกัน หรือไม่ก็คุยปรึกษาปัญหาชีวิตกัน แล้วคำถามที่ถามกันเองบ่อยมากๆก็คือ "แล้วต้องทำอะไรต่อดี" ถ้าเป็นเราก็จะเป็นคำถาม "แล้วหาสปอนเซอร์ที่ไหนดี"  (จริงๆแล้วโคโคโระเป็นงานที่ใช้งบประมานทั้งหมด 7000 บาท ก็จัดได้แล้ว แต่ก็หาไม่เคยได้ถึง 7 พันสักที) เป็นเหมือนงานเลี้ยงรุ่นตรงที่ทำให้ได้เจอคนที่ปีนึงจะได้เจอกันทีก็ที่งานนี้ หรือล่าสุดก็ได้เจอคนที่ไม่ได้เจอมา 6 ปี  

ท่านรักโคโคโระที่ตรงไหน

รักตรงบรรยากาศในงานค่ะ ในฐานะสต๊าฟจะชอบมองเวลากลุ่มเพื่อนได้เจอและทักทายกัน แล้วจะรู้สึกดีทุกครั้งเวลาที่เห็นเด็กตัวน้อยๆ มีพี่สาวแต่งชุดคอส (แต่งให้น้องสาวด้วย) พาน้องมาเที่ยวงาน หรือ คุณป้าพาหลานตัวน้อยมาเที่ยวงาน ซื้อพวงกุญแจการ์ตูนให้หลาน มองแล้วรู้สึกว่าอบอุ่นดีค่ะ ด้วยความที่อยากให้ภายในงาน ทั้งคนที่มางาน และเซอร์เคิล รู้สึกเป็นกันเองกับสต๊าฟด้วย (ถึงได้เต้น Gee ให้ดูกันไงคะ)ไม่อยากให้มาซื้อของแล้วก็กลับ แต่อยากให้มาแล้วได้ความรู้สึกดีๆกลับไปด้วย อย่างน้อยๆก็เป็นความรู้สึกดีที่ได้ทำบุญร่วมกันค่ะ 

และ ท่านอยากให้โคโคโระปรับปรุงอะไรบ้าง

ข้อนี้คงต้องถามผู้มาร่วมงานนะคะ แต่สำหรับตัวเองก็คงต้องปรับปรุงตัวเองค่ะ รู้สึกใช้งานน้องๆหนักเหลือเกิน เพราะเนื่องจากเป็นงานการกุศล รายได้ก็บริจาคทั้งหมด น้องๆสต๊าฟจึงไม่เคยได้รับค่าตอบแทน แถมเป็นพี่ใหญ่แทนที่จะดูแลน้องๆกลับต้องให้น้องๆมาดูแล แบกของให้ จะไปช่วยเข็นรถขนข้าวกล่องน้องๆก็จะให้ถือแค่หลอด ตอนมีเรื่องกะคุณป้าประกันภัย น้องๆก็กันไม่ให้เข้ามาเพราะกลัวเราจะเครียด บางทีเลยรู้สึกแบบ โอ้ ชั้นใช้แรงงานน้องหนักไปแล้ว

แล้วสำหรับทุกท่านล่ะคะ มีความเห็นยังไงกับ 3 คำถามนี้คะ รบกวนขอคอมเม้นท์กับงานในครั้งนี้ด้วยนะคะ ขอบคุณมากๆค่ะสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ได้ร่วมกันทำในงานครั้งนี้ ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือ ขอบคุณกำลังใจที่มีให้อย่างไม่ขาดสายในยามที่พวกเราท้อแท้ถึงขีดสุด อยากบอกว่าพวกเราสต๊าฟทุกคนขอขอบคุณในน้ำใจและความช่วยเหลือของทุกๆท่าน และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะมีโอกาสได้ทำสิ่งดีๆร่วมกันอีก (แต่ไม่แน่ค่ะ ตอนนี้ยังเหนื่อยอยู่ อีก 6 เดือนถึงจะตอบได้ว่าจะทำต่อไปหรือเปล่า)

 

ป.ล. ตามหาน้องคนขายช็อกโกแลตค่ะ ที่เป็นช็อกโกแลตหลายๆสี ใส่ตะกร้าอ่ะค่ะ แบบว่าอร่อยมาก ซื้อตอนเลิกงานไปอันนึง จริงๆอยากซื้ออีกแต่ในกระเป๋าเหลือเงินอยู่ 300 กลัวไม่พอค่าแท็กซี่เลยอดเลย มีขายงานอื่นอีกไหมคะ จะไปซื้อค่ะ

 

 

Comment

Comment:

Tweet

<a href="http://kyvrwjqzbucndnv.com">iszchbjrapvrbpf</a> http://nwevckcpgdebjvu.com [url=http://qgsbulmynvgymdi.com]htlluukaeytvcif[/url]

#13 By kzxvaqemqa (94.102.52.87) on 2010-06-07 21:39

โคโคโระคือ งาน
ท่านรักโคโคโระที่ งาน
ท่านอยากให้โคโคโระปรับปรุงอะไรบ้าง งาน

กร๊าก ตอบแบบคนบ้างาน ทั้งที่ต้องบอกว่ามัดมือชกมาทำงาน สำหรับคนอื่นโคโคโระเป็นงานการ์ตูนการกุศลที่มีคนมากันอย่างล้นหลาม แต่สำหรับฝน โคโคโระคือเครื่องพิสูจน์ว่า เราก็ทำอะไรให้เป็นประโยชน์สำหรับคนอื่นได้นะ เป็นสิ่งที่ทำให้คนอื่นยอมรับ ตัวเองยอมรับ และภาคภูมิใจไปกับงานเล็กๆที่พยายามทำออกมาให้ดีที่สุด

สำหรับโคโคโระ ไม่บอกว่ารักก็ไม่รู้จะบอกว่าอะไรแล้ว ต่อให้เป็นแค่ผู้ร่วมงาน บูธ คอสเพลย์ เชื่อได้ว่าเค้าก็รักโคโคโระเราเท่าๆกับที่เรารักนั่นแหละ เพราะเหตุผลที่ว่า ไม่รักจะมาเหรอ กับ ไม่รักจะทำเหรอ big smile

ปล.และแล้วก็เกิดเป็นร่ายยาวคอมมิคคอนจนได้

#12 By SaiFoN on 2009-05-01 18:22

ขอบคุณสตาฟฟ์ที่จัดงานดีๆแบบนี้จ้าcry
อ่า ที่บอกว่าให้ถือแค่หลอด กะกันมี๊เนี่ย เข้าตัวเต็มๆนาคะ
แหม เธอดูขนาดตัวเธอก่อน เป็นพี่ใหญ่อะไรตัวเล็กสุดอ่ามี๊
ทั้งงานมีแค่นะกะฝนที่กล้าดุมี๊(กล้าดื้อ กล้าหืออีกตะหาก) มี๊น่ะแหละชอบทำอะไรเกินตัว -_-''
สต๊าฟมีตั้งเยอะ ชอบทำอไรคนเดียว
มี๊น่ะถือหลอดก็พอแร้ว~!

#10 By butterflykisses* (203.150.233.178) on 2009-04-30 10:24

ผมซื้อ Chocolate ไปตอนเลิกงานไปชิ้นหนึ่งเหมือนกันครับ เป็นช๊อกโกแล๊ตใส่กลิ่นอัญชัญ 10 บาท ก็ใช้ได้นะครับ

ตอนขากลับเจอกันในลิฟท์ด้วยครับ ได้คุยแป๊บนึง เห็นน้องเค้าบอกว่าอยากจะทดลองใส่นู่นใส่นี่เพิ่มเติมแล้วขายงานถัดไป แปลว่างานหน้า แต่ไม่รู้งานไหนก็น่าจะมีครับ

(จริง ๆ ก็เห็นเค้าอยู่ในงานการ์ตูนแล้วหลายปีเหมือนกันนะครับ ขายนู่นขายนี่ไปเรื่อย ๆ)

งาน Kokoro # 5 มีอะไรให้ช่วยก็บอกกันได้เลยนะครับ double wink บอกได้เนิ่น ๆ เลย

#9 By nora on 2009-04-30 04:11

ขอบคุณมี้ที่ให้ที่พักพิงสต๊าฟเสมอมานะ
ไม่ใช่แค่พักพิงทางกาย (ไว้หลับนอน เป็นลมหลังซ้อมเต้น) แต่เป็นที่พักทางใจด้วยค่ะ
ที่สต๊าฟอยู่รวมกันได้ครบ และมีเพิ่มขึ้นๆทุกๆปีเนี่ย เพราะมี้เป็นจุดศูนย์กลางนะคะ

มี้สุดยอดจริงๆ cry Hot!
ชอบงานนี้ค่ะ รู้สึกว่ากันเองดี
แล้วก็ได้บุญด้วย
เวลาไปบอกใคร เค้าก็ว่าดีนะที่งานการ์ตูนก็มีการกุศลแบบนี้ด้วย

เป็นกำลังใจให้ค่ะconfused smile

#7 By Anafe[อนาเฟ่] on 2009-04-30 00:09

ดีใจมากที่ปีนี้ก็มีงาน การตูนที่ดีๆอย่างนี้อีก
หวังว่า พวกเราทุกๆคน คงได้ร่วมงานกันอีกในปีหน้า
และปีต่อๆไป
ขอโทษด้วยที่ช่วยอย่างที่ตั้งใจไม่ได้ครบ
ปีหน้าเอาใหม่cry

#6 By Miyuki on 2009-04-29 22:53

ขอบคุณสต๊าฟงานจิงๆค่ะ...ทำให้เราได้ไปงานการ์ตูนหลังจากไม่ได้ไปมา 3-4 ปี 555+
(เคยขายโดงานงานโคโคโระครั้งแรกด้วย 55+)


ขอให้งานดีๆแบบนี้มีต่อไปนะคะconfused smile

#5 By ★|| T a i M o s U... T a I ||★ on 2009-04-29 21:50

ขอบคุณสตาฟที่จัดงาน
งานสนุกมาก สตาฟดูแล Circle อย่างดี

โอกาสหน้างานครั้งที่ 5 จะร่วมงานอีกครับ (จองบูธข้ามปีเลย)

ปล ชอบเมดครับHot!

#4 By Tomodachi on 2009-04-29 20:43

ขอบคุณ staff ทุกท่านที่เหน็ดเหนื่อยเพื่อให้ได้งานดี ๆ แบบนี้ค่ะ

ถึงจะมีอะไรขลุกขลักไปบ้าง เชื่อว่าคนที่ร่วมงานทุกคนเข้าใจอย่างแน่นอนค่ะ

ขอขอบคุณจากใจจริง ๆ

#3 By Nekoi ~ Sweet Alice on 2009-04-29 20:27

>__________< !!

หนูร๊ากทุกคนนนน

ฮ่า~~~

#2 By atomdogger on 2009-04-29 20:15

ขออนุโมทนาบุญค่ะ -/\-
เสียดายที่วันศุกร์ไม่ได้ไปด้วย ขอส่งใจไปแทนนะคะเจ๊ big smile

#1 By Pukpik on 2009-04-29 19:44